BG 235 – Tussen

Wij Nederlanders gebruiken het woord ‘tussen’ soms op vreemde manieren.

Zo zeggen we bijvoorbeeld ‘Au, ik kreeg mijn vingers tussen de deur!’
‘Tussen de deur’ en wat dan…? Ik neem aan tussen de deur en het deurkozijn, maar dat zeggen we dus niet.
En als we onze vingers ‘tussen de la’ krijgen (ook pijnlijk!), bedoelen we uiteraard tussen de la en het kastje waar die inschuift.
Ons gestuntel met het woord ‘tussen’ lijkt hier aan te sluiten bij ons gestuntel met genoemde deuren en lades.

Een ander voorbeeld: laatst werd er in een nieuwbericht opgesomd hoe vaak iets gebeurd was ‘tussen 2021 en 2022’. Uh, tussen 2021 en 2022…? Daar zit helemaal niets tussen! Die jaren sloten zoals gebruikelijk naadloos op elkaar aan.
Net als dat je iets niet ‘tussen dinsdag en woensdag’ kunt gaan doen. Ook daar zit immer niets tussen. Je bedoelt waarschijnlijk dat je dat of op dinsdag of op woensdag, of misschien zelfs in de nacht van dinsdag op woensdag gaat doen.

En dan hebben we nog het merkwaardige ‘tussen de middag’. Hoewel dat heel vreemd klinkt, is het toch correct Nederlands. Maar tussen de middag en wat dan…? We bedoelen rond lunchtijd, dus tussen de ochtend en de namiddag, zo rond 12:00-13:00 uur, maar we zeggen ‘tussen de middag’. Raar toch?

Meer logische manieren om het woord ‘tussen’ te gebruiken zijn: op een moment na het eerstgenoemde tijdstip – maar voor het volgende; of op een plaats met aan de ene kant iets of iemand en aan de andere kant iets of iemand anders; of op een plaats in het midden van of omringd door bijvoorbeeld mensen of bomen; of in vergelijkende uitdrukkingen zoals ‘het verschil tussen een tafel en een stoel’, of ‘tussen twee vuren zitten’ (moeten kiezen tussen twee onaangename mogelijkheden). Ja, die uitleg staat ‘tussen haakjes’.

BG 235 – Between

We Dutch sometimes use the word ‘between’ in strange ways.

For example, we say, ‘Ouch, I got my fingers between the door!’
‘Between the door’ and then what…? I assume between the door and the door frame, but we don’t say that.
And when we get our fingers ‘between the drawer’ (also painful!), we obviously mean between the drawer and the cabinet where it slides in.
Our fumbling with the word ‘between’ here seems to be in line with our fumbling with the aforementioned doors and drawers.

Another example: recently, a news item listed how often something had happened ‘between 2021 and 2022’. Uh, between 2021 and 2022…? There’s absolutely nothing in between! As usual, those years fit together seamlessly.
Just like you can’t do something ‘between Tuesday and Wednesday’. There is nothing in between there either. You probably mean that you’re going to do that either on Tuesday or on Wednesday, or maybe even in the night from Tuesday to Wednesday.

And then we have the curious ‘between the afternoon’. Although that sounds very strange, it is correct Dutch. But between the afternoon and then what…? We mean around lunchtime, so between morning and afternoon, around 12:00-13:00, but we say ‘between the afternoon’. Weird right?

More logical ways to use the word ‘between’ are: at a moment after the first mentioned time – but before the next; or in a place with something or someone on one side and something or someone else on the other side; or in a place in the middle of or surrounded by, for example, people or trees; or in comparative expressions such as ‘the difference between a table and a chair’, or ‘sitting between two fires’ (having to choose between two unpleasant possibilities). Yes, that explanation stands ‘between brackets’.

BG 234 – Wat wil je drinken, lieverd?

Zoals vaak op vrijdagochtend, zat ik aan een tafeltje in een lokale horecagelegenheid, waar men – enkel overdag – thee, koffie en andere drankjes serveerde, verschillende soorten gebak, en ook een klein assortiment belegde broodjes. De meeste klanten kwamen er vooral om op hun gemak een praatje te maken.
Die ochtend kwam er een jonge moeder met twee kleine kinderen binnen. Ze had een wandelwagentje buiten laten staan en ging, met één kind op haar heup en de ander met een armpje rond haar been geklemd, op zoek naar een kinderstoel. Die vond ze, en gelukkig kreeg ze hulp van een van de andere klanten om het ding voor haar aan een vrij tafeltje te zetten. Ze zette het kleinste kind erin, dat nadat ze van haar jasje bevrijd was direct haar duimpje in de mond stak en met grote ogen om zich heen begon te kijken. Daarna probeerde ze het andere kind, een jongetje, dat ze met wat meer moeite van zijn jasje had ontdaan, ervan te overtuigen om zelf op een stoel te klimmen. Die wou daar niet van weten. Hij begon te jengelen en mama moest hem optillen en op de stoel zetten.
Toen ze haar eigen jas over de rugleuning van haar stoel had gehangen en ook was gaan zitten, kwam de eigenaresse van de zaak, Annie, bij haar staan met een notitieblokje en een pen om haar bestelling op te nemen. Ze wou een koffie alsjeblieft, zei ze. En toen draaide ze zich om naar het jongetje, dat misschien net drie jaar oud was, en vroeg ‘Wat wil jij drinken, lieverd?’
Toen het jochie niet direct antwoord gaf, wendde ze zich tot het meisje, dat beslist niet ouder dan een jaar was: ‘En jij, lieverd, wat wil jij drinken?’
Ik bekeek het tafereeltje van een afstandje enigszins verbaasd en geamuseerd.
De moeder bleef haar kinderen maar vragen …

Read More »BG 234 – Wat wil je drinken, lieverd?

BG 234 – What would you like to drink, darling?

As was often the case on Friday mornings, I sat at a table in a local catering establishment, where they served – only during the day – tea, coffee and other drinks, various types of pastries, and also a small assortment of sandwiches. Most customers came there mainly to have a leisurely chat.
That morning a young mother came in with two small children. She had left a stroller outside and, with one child on her hip and the other with a little arm wrapped around her leg, went looking for a high chair. She found one, and luckily she got help from one of the other customers to place the thing at a free table for her. She put the smallest child in it, who, after being freed from her little jacket, immediately stuck her thumb in her mouth and began to look around with big eyes. Then she tried to convince the other child, a little boy, whom she had stripped of his jacket with a little more effort, to climb onto a chair himself. He didn’t want to know about that. He started whining and mom had to pick him up and put him on the chair.
When she had hung her own coat over the back of her chair and had also sat down, the owner of the business, Annie, came standing next to her with a notepad and a pen to take her order. She wanted a coffee please, she said. And then she turned to the little boy, who was perhaps just three years old, and asked, ‘What would you like to drink, darling?’
When the boy did not answer immediately, she turned to the little girl, who was certainly not more than a year old: ‘And you, darling, what would you like to drink?’
I watched the scene from a distance, somewhat surprised and amused.
The mother kept asking her children …

Read More »BG 234 – What would you like to drink, darling?

BG 233 – Kat 3 / Cat 3

Black and white cat, drawn/painted (3 of 3) with ink and watercolor paint.

Ik heb deze kat jaren geleden getekend/geschilderd met inkt en aquarelverf.
Het is de derde in een serie van drie.

I have drawn/painted this cat years ago with ink and watercolor paint.
It is the third in a series of three.

BG 232 – Altijd met mij mee (Liedtekst) (Song Lyrics)

jij bent…
altijd met mij mee
altijd met mij mee

altijd in mijn hoofd, of nee
dieper… in mijn hart

waar ik ook naartoe ga
we zijn altijd met z’n twee

je hoofd gaat in de auto
maar je lijf kan weer niet mee

jij bent…
altijd met mij mee
altijd met mij mee

ze denken dat je lui bent
maar begrijpen het niet, nee

je wilt wel maar je kunt niet
want je lijf dat kan niet mee

de pijn, de last, het moe zijn

Read More »BG 232 – Altijd met mij mee (Liedtekst) (Song Lyrics)

BG 231 – Uitvindingen

Tot nu toe hebben de meeste grote uitvindingen van de mensheid als doel om zoveel mogelijke andere mensen vanaf veilige afstand te doden. Laten we daar verandering in brengen en voortaan uitvindingen doen om de klimaatramp een halt toe te roepen en onze planeet de kans te geven zich te herstellen. Daar mag wat mij betreft ook best een uitvinding tussen zitten die ervoor zorgt dat er minder mensen geboren worden, in plaats van dat er meer gedood worden.

BG 231 – Inventions

Until now, most of humanity’s great inventions have aimed to kill as many other people as possible from a safe distance. Let’s change that and henceforward come up with inventions to stop the climate catastrophe and give our planet a chance to recover. As far as I’m concerned, that may include an invention that ensures that fewer people are born, instead of more being killed.

BG 229 – Inspiratie

Als schrijver (en ook als kunstenaar, ontwerper en maker) krijg je vaak de vraag:
‘Waar haal jij je inspiratie vandaan?’ of ‘Waar haal jij je ideeën vandaan?’
Alsof er ergens een obscure website, een verborgen strandje, of een onopvallend supermarktje is waar je inspiratie en ideeën kunt gaan ‘halen’.

Aanvankelijk verbaasde ik me over zulke vragen.
Hoezo, waar haal ik mijn inspiratie vandaan? Die IS er gewoon en is er altijd al geweest. Is dat bij andere mensen niet zo, dan? Zo lang als ik me kan herinneren is mijn (on)bewustzijn al gevuld met allerlei creatieve ideeën die erom vragen ooit een keer uitgewerkt te worden, tot bijvoorbeeld een kort verhaal, een essay, of een gedicht. Ik hoef mijn inspiratie niet ergens te gaan ‘halen’.

Ik denk dat schrijvers vooral opmerkzame mensen zijn, die veel lezen en die in veel dingen geïnteresseerd zijn. Die hun zintuigen goed gebruiken en veel van de wereld om zich heen in zich opnemen. Die de humor zien of bijvoorbeeld de verwondering in kleine gebeurtenissen, waar andere mensen amper aandacht aan besteden. Die bewust leven en die van taal houden. En omdat ik niet zo’n goed geheugen heb, maak ik regelmatig even een aantekening over iets waarvan ik denk dat ik er ooit over wil schrijven. Of ik kom een webpagina tegen over een onderwerp waar ik ‘ooit iets mee wil doen’ en …

Read More »BG 229 – Inspiratie

BG 229 – Inspiration

As a writer (and also as an artist, designer and maker) you are often asked:
‘Where do you get your inspiration from?’ or ‘Where do you get your ideas from?’
As if there is some obscure website, a hidden beach, or an inconspicuous supermarket where you can ‘get’ inspiration and ideas.

At first, I was puzzled by such questions.
What do you mean, where do I get my inspiration from? It just IS there and has always been there. Isn’t that the case with other people, then? For as long as I can remember, my (un)consciousness has been filled with all kinds of creative ideas that demand to be worked out at some point, for example into a short story, an essay, or a poem. I don’t have to ‘get’ my inspiration somewhere.

I think writers are mostly perceptive people, who read a lot and who are interested in a lot of things. Who use their senses well and take in a lot of the world around them. Who see the humor or, for example, the wonder in small events that other people barely pay attention to. Who live consciously and who love language. And because I don’t have a very good memory, I regularly make a note about something I think I might want to write about one day. Or I come across a web page about a topic that I ‘want to do something with someday’ and …

Read More »BG 229 – Inspiration

BG 228 – Kat 2 / Cat 2

Black and white cat, drawn/painted (2 of 3) with ink and watercolor paint.

Ik heb deze kat jaren geleden getekend/geschilderd met inkt en aquarelverf.
Het is de tweede in een serie van drie.

I have drawn/painted this cat years ago with ink and watercolor paint.
It is the second in a series of three.

BG 227 – Willekeurige Vragen

Mag ik je iets vragen? Hoeveel talen spreek je? Vloeiend? Heb je ooit iets van hout gemaakt? En van klei? Ben je goed in wiskunde? Wat is jouw favoriete seizoen? Heb je veel vrienden? Heb je dorst? Wandel je graag in de natuur?

BG 227 – Random Questions

May I ask you something? How many languages do you speak? Fluently? Have you ever made anything out of wood? And out of clay? Are you good at maths? What is your favorite season? Do you have many friends? Are you thirsty? Do you like walking in nature?

BG 226 – Sing it out loud (Song Lyrics)

the wind brought clouds of whisper
that made you feel confused
and raindrops made the dust
settle on your hectic world

you don’t know what to think of it
and don’t know what to do

if you hardly know
what it is about
put it into words
and sing it out loud

the world felt like a dire place
and you could hardly cope
but now you’ve found the sparkle
found that little flame of hope

and you’re willing to engage
in building brighter days

when you’ve left behind
that pressing dark cloud
put it into words
and sing it out loud

the people seemed against you
but it was just the way you thought

Read More »BG 226 – Sing it out loud (Song Lyrics)

BG 225 – Applaus voor jezelf

Er valt me de laatste tijd iets bijzonders op als ik kijk naar bijvoorbeeld een kwis op tv.
Zodra iemand een ronde van de kwis, of heel de kwis, gewonnen heeft, en de andere aanwezigen voor haar of hem klappen, klapt de persoon in kwestie gewoon mee.
Blijkbaar werkt dat klappen aanstekelijk en doet de winnaar automatisch mee, in plaats van met een dankbaar knikje of glimlach de lof in ontvangst te nemen.
Waarom toch dat applaudisseren voor jezelf?
Hebben ze er dan geen idee van dat het applaus voor hén bedoeld is, en volgen ze gewoon gedachteloos de rest, als een kuddedier?
Of kiezen ze er bewust voor om voor zichzelf te klappen?
Ben ik de enige die dat een beetje vreemd vindt?

BG 225 – Clap for yourself

Lately, I’ve noticed something special when I’m watching, for example, a quiz on TV.
As soon as someone has won a round of the quiz, or the whole quiz, and the other attendees clap for her or him, the person in question simply claps along.
Apparently, that clapping is contagious and the winner automatically participates, instead of receiving the praise with a grateful nod or smile.
Why applaud yourself?
Do they have no idea that the applause is meant for them, and just mindlessly follow the rest, like a herd animal?
Or do they consciously choose to clap for themselves?
Am I the only one who thinks that’s a little strange?

BG 224 – Kat 1 / Cat 1

Black and white cat, drawn/painted (1 of 3) with ink and watercolor paint.

Ik heb deze kat jaren geleden getekend/geschilderd met inkt en aquarelverf.
Het is de eerste in een serie van drie.

I have drawn/painted this cat years ago with ink and watercolor paint.
It is the first in a series of three.

BG 223 – Virtuele Realiteit

Virtuele realiteit, nu vrijwel exclusief gelinkt aan computers, door de razendsnel voortschrijdende automatisering, is in werkelijkheid zo oud als de mensheid. Virtueel betekent fictief, imaginair, ingebeeld – en daar heb je eigenlijk helemaal geen computer voor nodig. Toen we vuur hadden leren maken en onze verre voorouders elkaar voor het slapengaan verhalen vertelden over hun eigen belevenissen en dromen en die van hun voorouders, maakten zowel de vertellers als hun toehoorders gebruik van hun verbeelding, om voor zich te zien en zich in te leven in dat wat er met woorden overgebracht werd. In rituelen werden gezamenlijke gevoelens en onderlinge verbondenheid gevierd en verstevigd.

Vandaag de dag gebruiken we onze verbeelding vooral tijdens het lezen van boeken en verhalen. Terwijl we de gedrukte tekst tot ons nemen, creëren we daar in onze gedachten beelden, geuren, geluiden en andere sensaties bij. Recent is uit onderzoek gebleken dat de hersendelen die op een scan normaal oplichten bij bijvoorbeeld rennen, roepen, lachen, vriendschap en seksualiteit, ook oplichten als we daar enkel over lezen. Blijkbaar zijn we dus in staat om in onze verbeelding de dingen bijna echt te beleven. Jammer genoeg geldt dat voor steeds minder mensen.

Door de zich bliksemsnel ontwikkelende automatisering leven we tegenwoordig met ons lichaam nog in de natuurlijke wereld, maar met ons hoofd een groot deel van de tijd in de virtuele computerwereld. Onze telefoons en andere beeldschermen bieden ons een overvloed aan kant en klare, korte, snelle en verslavende prikkels, waardoor we ons niet meer voor langere tijd op iets kunnen concentreren. Natuurlijk is die nieuwe wereld heel aantrekkelijk, maar het is jammer dat we daardoor amper nog lezen. Want door boeken en verhalen te lezen en dus door onze verbeelding te gebruiken, leren we waardevolle vaardigheden die we nodig hebben in ons leven. Zoals: empathie, relativeren, niet-virtueel communiceren, opkomen voor onszelf, zorg voor onze leefomgeving, zelfzorg, tevredenheid, alleen kunnen zijn, creativiteit, kritisch denken, problemen oplossen en weerbaarheid.

BG 223 – Virtual Reality

Virtual reality, now almost exclusively linked to computers, due to rapidly advancing automation, is in reality as old as mankind. Virtual means fictional, imaginary, imagined – and you don’t really need a computer for that. When we had learned how to make fire and our distant ancestors told each other stories at bedtime about their own experiences and dreams and those of their ancestors, both the storytellers and their listeners used their imaginations to see before them and to empathize with what was conveyed with words. In rituals, shared feelings and interconnectedness were celebrated and strengthened.

Today, we mainly use our imagination while reading books and stories. As we take in the printed text, we create images, smells, sounds and other sensations in our minds. Recently, research has shown that the parts of the brain that normally light up on a scan with running, shouting, laughing, friendship and sexuality, for example, also light up when we only read about them. Apparently, we are able to experience things almost in real life in our imagination. Unfortunately, this is the case for fewer and fewer people.

Due to the lightning-fast development of automation, we still live with our bodies in the natural world, but with our heads a large part of the time in the virtual computer world. Our phones and other screens provide us with an abundance of ready-made, short, fast, and addictive stimuli, preventing us from concentrating on anything for long periods of time. Of course, this new world is very attractive, but it is a pity that we hardly read anymore. Because by reading books and stories and therefore by using our imagination, we learn valuable skills that we need in our lives. Such as: empathy, putting things into perspective, non-virtual communication, standing up for ourselves, care for our living environment, self-care, satisfaction, being able to be alone, creativity, critical thinking, problem solving and resilience.

BG 222 – Op het strand

Het primitieve bankje in de felle zon op het strand, gemaakt van een ruwe plank op twee ingegraven palen, is niet echt geschikt om prettig op te zitten. Maar het is dát of met zijn zware lichaam rechtstreeks op het gloeiendhete zand neerploffen. Hij heeft geprobeerd zich in de schaduw terug te trekken, op de grond met zijn rug tegen een van de palmbomen, maar al snel ontdekt dat daar allemaal vervelende kriebelende en stekende beestjes leven. Zijn korte broek en T-shirt zijn bezweet en gekreukt, er zit constant zand tussen zijn opgezwollen voeten en de zolen van zijn leren sandalen, zijn bleke huid is roodverbrand, hij heeft last van jeukende insectenbeten, en zijn rug doet pijn. Hadden ze het bankje niet op z’n minst van een rugleuning kunnen voorzien? Puffend trekt hij de vuile zakdoek met in iedere hoek een knoop van zijn kalende hoofd en wrijft er maar weer eens het zweet mee van zijn gezicht.

Ze hebben hem een soort van hutje toegewezen voor de nacht. Meer een platformpje eigenlijk. Het staat op palen, is gemaakt van ruwe boomstammetjes en heeft een schuin dak van grote gedroogde bladeren. Een oude, vieze doek op een laagje kriebelige kokosvezels dient als matras, maar hij kan er niet comfortabel op liggen. In het midden onder het afdak is een klamboe bevestigd, waarvan hij de hoeken aan haken in het hout kan vastmaken. Maar het gaas sluit niet goed en weerhoudt de vreemde insecten die hier vooral ’s nachts actief zijn er niet van om te drinken van zijn zweet en soms ook van zijn bloed. Een ondiepe kuil in het zand, zo’n tien meter achter zijn hutje, met daarnaast een paal om zich aan vast te houden, doet dienst als toilet. Ondanks dat hij het na gebruik afdekt met een laagje zand, dringt de geur ’s nachts tot zijn slaapplaats door.

En overdag zit hij dus op het bankje, in de brandende zon, met zijn ogen half dichtgeknepen te turen over het water in de hoop dat er binnenkort een schip zal verschijnen. …

Read More »BG 222 – Op het strand

BG 222 – On the beach

The primitive bench in the bright sunshine on the beach, made of a rough plank on two buried poles, is not really suitable for sitting comfortably. But it’s either that or plop down directly on the red-hot sand with his heavy body. He tried to retreat into the shade, on the ground with his back against one of the palm trees, but soon discovered that all kinds of annoying itching and stinging creatures live there. His shorts and T-shirt are sweaty and wrinkled, there is constant sand between his swollen feet and the soles of his leather sandals, his pale skin is burned red, he suffers from itchy insect bites, and his back aches. Couldn’t they have at least provided the bench with a backrest? Puffing, he pulls the dirty handkerchief with a knot in each corner from his balding head and once again rubs the sweat from his face.

They assigned him some kind of hut for the night. More of a platform actually. It stands on poles, is made of rough tree trunks and has a sloping roof made of large dried leaves. An old, dirty cloth on a layer of scratchy coconut fibers serves as a mattress, but he cannot lie comfortably on it. A mosquito net is attached in the middle under the canopy, the corners of which he can attach to hooks in the wood. But the mesh does not close properly and does not stop the strange insects that are mainly active here at night from drinking his sweat and sometimes also his blood. A shallow hole in the sand, about ten meters behind his hut, with a pole next to it to hold on to, serves as a toilet. Even though he covers it with a layer of sand after use, the smell penetrates his sleeping place at night.

And during the day he sits on the bench, in the blazing sun, with his eyes half closed, peering out over the water in the hope that a ship will appear soon. …

Read More »BG 222 – On the beach

BG 221 – Een thriller in 33 woorden

Ze was alle gevoel voor tijd kwijtgeraakt. De schaarse geluiden waren dagen geleden al verstomd. Er kwam niemand meer. Er klonken geen schrapende voetstappen of rinkelende sleutelbos meer buiten haar krappe, donkere cel.

BG 221 – A thriller in 33 words

She had lost all sense of time. The sparse sounds had died down days ago. No one came anymore. There were no more scraping footsteps or jingling keys outside her cramped, dark cell.

BG 219 – Zinvol

Hij had haar gevraagd of ze na afloop van de groepstherapiesessie nog even tijd had voor een een-op-eengesprek met hem in zijn kantoortje en ze had gedacht ‘druk, druk, druk’ en gezegd ‘natuurlijk, geen probleem, ik kan wel een bus later naar huis nemen’, en daar zaten ze nu dus; hij had voor hen elk een kopje thee gehaald en een koekje, en hij vroeg haar wat ze van de sessie gevonden had en zij zei dat ze het goed had gevonden en dat er een aantal deelnemers veel baat bij gehad hadden, met name A en F, en dat zij zelf er ook wel wat van opgestoken had, en hij adviseerde haar om zich voortaan meer te focussen op haar eigen problemen, waarop zij, nadat ze een hap van haar koekje had weggekauwd, verbaasd vroeg wat hij daarmee bedoelde, en hij haar uitlegde dat hij de indruk had dat ze telkens van minstens drie mensen tegelijk in de gaten had gehad wat er in hen omging, hoe ze in hun vel zaten, wat ze zeiden, fluisterend of luidop, en zelfs wat ze nog niet zeiden, maar waarschijnlijk wel graag hadden willen zeggen, waarop ze bevestigde dat dat zo was, dat ze inderdaad alles om haar heen meekreeg, zonder daar bewust voor te kiezen: wat er in de hoofden van de anderen omging bijvoorbeeld en wat voor emoties ze voelden, al dan niet onderdrukt, waarna ze een slok van haar thee nam, en …

Read More »BG 219 – Zinvol

BG 219 – Sentence

He had asked her if she had time for a one-on-one conversation with him in his office after the group therapy session and she had thought ‘busy, busy, busy’ and said ‘of course, no problem, I can take a later bus home’, and so there they were now; he got them each a cup of tea and a biscuit, and he asked her what she thought about the session and she said she thought it had been a good one and that a number of participants had benefited a lot from it, especially A and F, and that she had also learned something from it, and he advised her to focus more on her own problems from now on, to which, after she had chewed a bite of her cookie, she asked in surprise what he meant by that, and he explained to her that he had the impression that she had noticed from at least three people at the same time what was going on inside them, how they were feeling, what they were saying, whispering or out loud, and even what they had not yet said, but probably would have liked to say, whereupon she confirmed that this was the case, that she was indeed aware of everything around her, without consciously choosing to do so: for example what was going on in the minds of the others and what emotions they felt, whether suppressed or not, after which she took a sip of her tea, and …

Read More »BG 219 – Sentence

BG 218 – Wat er ook gebeurt (Liedtekst) (Song Lyrics)

wát er ook gebeurt
wát er ook gebeurt

als je lekker in je vel zit, maar
soms ook best bent verscheurd
als je soms naar motorolie
maar soms ook naar bloemen geurt
als je vaak binnen de lijntjes
maar graag ook daarbuiten kleurt

wát er ook gebeurt
wát er ook gebeurt

als je eigenlijk wel blij bent
maar soms ook iets echt betreurt
als je soms ontzettend down bent
maar al gauw weer opgefleurd
dat je heel veel dingen leuk vindt
en niet snel iets echt áfkeurt

wát er ook gebeurt
wát er ook gebeurt

als de zon schijnt op je koppie
of het …

Read More »BG 218 – Wat er ook gebeurt (Liedtekst) (Song Lyrics)

BG 217 – Parahandige Onplu

Brrr, rede kougen en wirde hand…, ik kan niet wachten op het voore mooijaar!
Als de blonge jaadjes weer uitschieten aan de voorheen bole kamen, de geur van bloemende bloeien in de lucht hangt en vonge jogeltjes om eten piepen in hun neste zachtjes. Als narle gecissen en tulde ropen opkomen, en mane kleideliefjes en boden gouterbloempjes tussen het grasse vers, waar ik dan lekker op voete bloten doorheen kan wandelen. Ik kan niet wachten tot de schij weer gaat zonen en de wareld weer wekker wordt en me omhult met geune fijren en gelijke vroluiden. Voor maaralsnog ploeter ik met een parahandige onplu in hande beiden, mijn halfen ogdicht tegen de valizontaal horlende motlerige druiregen, en mijn armschappentas zwaar rond mijn bood. Gelukkig hoef ik geen schep meer te sneeuwen, het ent dooihousiast. Maar ik ben echt wel helemaal win met deze achtherfstige klaarter!
Valt het op?

Vertaling:

Read More »BG 217 – Parahandige Onplu

BG 217 – Umsy Clumbrella

Brrr, rald coin and wing strond…, I can’t wait for the sprutiful beaing!
When the loung yeaves sprout again on the previously trare bees, the scent of flooming blowers hangs in the air and birung yods squeal for food in their neft sosts. When daffow yellodils and tud relips emerge, and daitle litsies and butden goltercups among the fresh grass, and I can walk through them fareboot. I can’t wait for the shin to sune again and the warld to woke up and surround me with scesant pleants and soundful cheers. But nor fow, I struggle with an umsy clumbrella in hoth bands, my closes half eyed against the farizontally holling raizzly drin, and my bapping shog avy around my hearm. Fortunately, I don’t have to snovel show anymore, it is enthuwing thasiastically. But I’m really win up with this numautal fedter!
Does it show?

Translation:

Read More »BG 217 – Umsy Clumbrella