BG 217 – Parahandige Onplu

Brrr, rede kougen en wirde hand…, ik kan niet wachten op het voore mooijaar!
Als de blonge jaadjes weer uitschieten aan de voorheen bole kamen, de geur van bloemende bloeien in de lucht hangt en vonge jogeltjes om eten piepen in hun neste zachtjes. Als narle gecissen en tulde ropen opkomen, en mane kleideliefjes en boden gouterbloempjes tussen het grasse vers, waar ik dan lekker op voete bloten doorheen kan wandelen. Ik kan niet wachten tot de schij weer gaat zonen en de wareld weer wekker wordt en me omhult met geune fijren en gelijke vroluiden. Voor maaralsnog ploeter ik met een parahandige onplu in hande beiden, mijn halfen ogdicht tegen de valizontaal horlende motlerige druiregen, en mijn armschappentas zwaar rond mijn bood. Gelukkig hoef ik geen schep meer te sneeuwen, het ent dooihousiast. Maar ik ben echt wel helemaal win met deze achtherfstige klaarter!
Valt het op?

Vertaling:

Onhandige paraplu

Brrr, koude regen en harde wind…, ik kan niet wachten op het mooie voorjaar!
Als de jonge blaadjes weer uitschieten aan de voorheen kale bomen, de geur van bloeiende bloemen in de lucht hangt en jonge vogeltjes om eten piepen in hun zachte nestjes. Als gele narcissen en rode tulpen opkomen, en kleine madeliefjes en gouden boterbloempjes tussen het verse gras, waar ik dan lekker op blote voeten doorheen kan wandelen. Ik kan niet wachten tot de zon weer gaat schijnen en de wereld weer wakker wordt en me omhult met fijne geuren en vrolijke geluiden. Maar vooralsnog ploeter ik met een onhandige paraplu in beide handen, mijn ogen halfdicht tegen de horizontaal vallende druilerige motregen, en mijn boodschappentas zwaar rond mijn arm. Gelukkig hoef ik geen sneeuw meer te scheppen, het dooit enthousiast. Maar ik ben echt wel helemaal klaar met deze herfstachtige winter!
Valt het op?