Voor een kunst- en poëzieproject, dat vooral ook bedoeld was als een verbindend project in deze tijden van polarisatie, aangewakkerd door de nog vrij nieuwe maar niet meer uit te roeien zogenaamde sociale media, werd de gemeente waarin wij wonen, Lievegem, twee weken lang rond Valentijnsdag omgedoopt tot ‘Liefdegem’. Een mooie woordspeling. ‘Gem’ (zonder hoofdletter) is de uitgang van de naam van veel Vlaamse dorpen, en had lang geleden de betekenis van ‘huis van’.
‘Huis van Liefde’ dus. Mooi!
Omdat we allebei nogal creatief zijn, konden we deze gelegenheid niet aan ons voorbij laten gaan. Bovendien hebben we twee grote ramen aan de straatkant aan een redelijk drukke weg, één in de woonkamer en één in mijn atelier. Beide ruimtes vormden ooit, voordat wij hier introkken, samen de woonkamer, en ze worden alleen door een rij boekenkasten van elkaar gescheiden.
Ik schreef twee gedichten in een half uur tijd, dus het voorwerk was snel gedaan. Een Nederlands gedicht (‘Ik heb je lief, zo excessief’) en een Engels gedicht (‘Love the World’), omdat Engels voor vrijwel iedereen hier een tweede taal is.
Marc schreef voor mij de gedichten met een dikke zwarte stift over op grote vellen wit knutselkarton. Het Engelse gedicht op een hartvorm. Ik had het daar speciaal voor geschreven, kort en bondig. Daarna kleurde ik rondom beide vellen karton een kader met een rode stift, en knipte ik uit donkerrood knutselkarton een heleboel harten in twee formaten.
De dag voordat het project van start ging, hingen we de gedichten en een aantal van de harten met plakband tegen het raam van onze woonkamer, en tegen het andere raam enkel nog een vrachtje van die harten, omdat we daar toch wel graag als het zonnetje scheen het rolluik grotendeels dicht wouden doen. Het rolluik in de woonkamer, bij onze televisie, kon gedurende het project alleen maar meer ’s nachts dicht.
Het zag er allemaal mooi en gezellig uit. Van tijd tot tijd bleven er mensen stilstaan om de gedichten te lezen. En af en toe vloeide er een traan van ontroering. Hoera, verbinding!