Niet alleen ging dat aan elkaar schrijven veel sneller dan met losse letters schrijven, ook waren alle letters van alle leerlingen uniform.
Wel zo gemakkelijk te ontcijferen voor de leraren.
Nu, wat dat keurig schrijven betreft, dat is mij nooit gelukt. Terwijl ik het toch heel serieus probeerde, want ik vond het heerlijk om te leren schrijven en lezen!
Als verlegen jong meisje vroeg ik zelfs om extra schrijf-oefenschriftjes voor in de vakanties. Hoewel ik maar bleef oefenen op die prachtige letters en woorden, kreeg ik telkens op ‘netjes schrijven’ maar nipt een voldoende voor de moeite op mijn rapport.
Hoe ik aan mijn huidige handschrift geraakt ben, is me een raadsel.
Dat zal geleidelijk ontstaan zijn, maar ik moet er wel al vrij snel na het aanleren van dat keurige schoolhandschrift aan begonnen zijn. Hoe ontstaat zoiets?
Onder welke invloeden ontwikkelt een kind of een jonge puber een heel ander handschrift dan haar door haar leraren is aangeleerd? Ik heb eigenlijk geen idee.
Waarom, oh waarom heb ik, die zo graag schrijf, me een handschrift aangemeten dat veel trager in gebruik is dan het ooit grondig aangeleerde schoolhandschrift?
Wie het weet mag het zeggen.
Als ik rustig de tijd heb om iets op te schrijven, en de spieren die ik daarvoor nodig heb nog niet te veel pijn doen, nog niet te moe zijn en nog niet schokkerig alle kanten uitschieten, is mijn handschrift best leesbaar.
Dat mijn vroegere huisarts, met zijn typische onleesbare dokters-handschrift, mij ermee complimenteerde is misschien niet representatief, toch kan mijn handschrift er best mee door.
Maar dat geldt dan alleen voor de eerste paar minuten, want daarna wordt het al gauw onleesbaar voor iedereen behalve mezelf (en Marc, want die is ervaringsdeskundige).
Ik denk dat dit onderwerp jongere generaties helemaal niet meer zal boeien.
Hébben die eigenlijk nog wel een handschrift, of typen die alleen nog maar op apparaten?
Goh, die missen dan ook die aardige eeltbobbel op hun middelvinger, daar waar ik mijn pen of potlood klem houd tijdens het schrijven of tekenen.
Maar ja, die zitten dan weer een stuk jonger met tekst/app-duimen en met een carpaal tunnel syndroom.