BG 222

BG 222 – Op het strand

Het primitieve bankje in de felle zon op het strand, gemaakt van een ruwe plank op twee ingegraven palen, is niet echt geschikt om prettig op te zitten. Maar het is dát of met zijn zware lichaam rechtstreeks op het gloeiendhete zand neerploffen. Hij heeft geprobeerd zich in de schaduw terug te trekken, op de grond met zijn rug tegen een van de palmbomen, maar al snel ontdekt dat daar allemaal vervelende kriebelende en stekende beestjes leven. Zijn korte broek en T-shirt zijn bezweet en gekreukt, er zit constant zand tussen zijn opgezwollen voeten en de zolen van zijn leren sandalen, zijn bleke huid is roodverbrand, hij heeft last van jeukende insectenbeten, en zijn rug doet pijn. Hadden ze het bankje niet op z’n minst van een rugleuning kunnen voorzien? Puffend trekt hij de vuile zakdoek met in iedere hoek een knoop van zijn kalende hoofd en wrijft er maar weer eens het zweet mee van zijn gezicht.

Ze hebben hem een soort van hutje toegewezen voor de nacht. Meer een platformpje eigenlijk. Het staat op palen, is gemaakt van ruwe boomstammetjes en heeft een schuin dak van grote gedroogde bladeren. Een oude, vieze doek op een laagje kriebelige kokosvezels dient als matras, maar hij kan er niet comfortabel op liggen. In het midden onder het afdak is een klamboe bevestigd, waarvan hij de hoeken aan haken in het hout kan vastmaken. Maar het gaas sluit niet goed en weerhoudt de vreemde insecten die hier vooral ’s nachts actief zijn er niet van om te drinken van zijn zweet en soms ook van zijn bloed. Een ondiepe kuil in het zand, zo’n tien meter achter zijn hutje, met daarnaast een paal om zich aan vast te houden, doet dienst als toilet. Ondanks dat hij het na gebruik afdekt met een laagje zand, dringt de geur ’s nachts tot zijn slaapplaats door.

En overdag zit hij dus op het bankje, in de brandende zon, met zijn ogen half dichtgeknepen te turen over het water in de hoop dat er binnenkort een schip zal verschijnen. …

Read More »BG 222 – Op het strand

BG 222 – On the beach

The primitive bench in the bright sunshine on the beach, made of a rough plank on two buried poles, is not really suitable for sitting comfortably. But it’s either that or plop down directly on the red-hot sand with his heavy body. He tried to retreat into the shade, on the ground with his back against one of the palm trees, but soon discovered that all kinds of annoying itching and stinging creatures live there. His shorts and T-shirt are sweaty and wrinkled, there is constant sand between his swollen feet and the soles of his leather sandals, his pale skin is burned red, he suffers from itchy insect bites, and his back aches. Couldn’t they have at least provided the bench with a backrest? Puffing, he pulls the dirty handkerchief with a knot in each corner from his balding head and once again rubs the sweat from his face.

They assigned him some kind of hut for the night. More of a platform actually. It stands on poles, is made of rough tree trunks and has a sloping roof made of large dried leaves. An old, dirty cloth on a layer of scratchy coconut fibers serves as a mattress, but he cannot lie comfortably on it. A mosquito net is attached in the middle under the canopy, the corners of which he can attach to hooks in the wood. But the mesh does not close properly and does not stop the strange insects that are mainly active here at night from drinking his sweat and sometimes also his blood. A shallow hole in the sand, about ten meters behind his hut, with a pole next to it to hold on to, serves as a toilet. Even though he covers it with a layer of sand after use, the smell penetrates his sleeping place at night.

And during the day he sits on the bench, in the blazing sun, with his eyes half closed, peering out over the water in the hope that a ship will appear soon. …

Read More »BG 222 – On the beach