eerlijkheid

BG 254 – Een leugentje om bestwil

Eerlijkheid en integriteit zijn eigenschappen die ik hoog in het vaandel draag.
Desondanks ontkom ik er niet aan om af en toe een leugentje om bestwil te gebruiken. De waarheid kan immers soms nogal lomp of kwetsend overkomen.
En soms kun je iemand ook gewoon blij maken met zo’n onschuldig leugentje.
Blijft de vraag of ‘onschuldig’ wel een passend bijvoeglijk naamwoord is bij ‘leugen’, zelfs als je er ‘-tje’ achter zet.

Als een vriendin je vraagt wat je van haar nieuwe bloes vindt, dan vind je die mooi, punt uit. Ook als dat niet waar is. In zulke gevallen bedenk ik een complimentje dat ik kan geven zonder te moeten liegen. Eerst maak ik een instemmend geluid, wat niet letterlijk betekent ‘oh, wat vind ik die bloes mooi’, maar wat eerder een bevestiging is van haar blijdschap over haar nieuwe aankoop. Vervolgens zeg ik bijvoorbeeld dat de kleur haar goed staat, of dat hij mooi past bij de broek die ze draagt. In ieder geval bevestig ik haar enthousiasme, zonder oneerlijk te hoeven zijn.
Maar als ze onraad ruikt en nogmaals nadrukkelijk wil weten wat ik van haar nieuwe bloes vind, dan schat ik in of ik eerlijk kan zeggen dat ik hem niet mooi vind – waar ze zich dan natuurlijk niets van aan hoeft te trekken, het is tenslotte enkel een kwestie van persoonlijke smaak – of ik ‘lieg’ om haar een plezier te doen dat ik hem wel degelijk mooi vind en verander daarna direct van onderwerp.

Lastiger wordt het als …

Read More »BG 254 – Een leugentje om bestwil

BG 157 – Té eerlijk

In de vroege ochtend was ze vertrokken met het openbaar vervoer, vanuit haar woonplaats in het noorden van Nederland op weg naar het Mediapark in Hilversum, om auditie te doen voor de tv-quiz De Zwakste Schakel.

(Daarin beantwoorden kandidaten om de beurt in een snel tempo vragen die gesteld worden door een zogenaamd strenge presentatrice. Iedere kandidaat kan voordat hem of haar een vraag wordt gesteld op de knop drukken en ‘bank’ roepen om het tot dan toe bij elkaar gespeelde bedrag veilig te stellen. Bij een fout antwoord gaat de teller terug naar nul. Hoe langer de ketting van goed beantwoorde vragen, hoe hoger het te banken bedrag. Aan het einde van elke vragenronde schrijven de kandidaten op en lezen ze voor wie er volgens hen in die ronde de zwakste schakel was. De presentatrice brengt hier en daar een kandidaat op humoristische wijze in verlegenheid en vraagt vervolgens aan een of meerdere van hen waarom ze op diegene gestemd hebben. De bedoeling is dat ze daar een origineel en gevat antwoord op geven. Degene met de meeste stemmen valt af – ‘Met vier stemmen ben jij… De Zwákste Schakel! Daag!’ – en moet vervolgens beschaamd via het midden van de kring het spel verlaten. De volgende ronde wordt dus met een kandidaat minder gespeeld. De twee kandidaten die als laatste overblijven, spelen tegen elkaar om uiteindelijk het opgebouwde geldbedrag te winnen.)

De reis duurde lang en was vermoeiend, maar ze arriveerde op tijd. Nadat ze zich aangemeld had bij de receptie, kreeg ze een stapeltje papieren en een balpen uitgereikt en werd haar de weg gewezen naar een kantine, waar al tientallen mensen, alleen of in groepjes, aan grote ronde tafels zaten. Ze moest allemaal vragen invullen…

Read More »BG 157 – Té eerlijk