klappen

BG 321 – Doe es aan

Ons huurhuis, dat wij huren van particulieren, is nogal groot, zeker als je nagaat dat wij er maar met z’n tweeën in wonen, en heeft daardoor, of misschien door een merkwaardige bouwplanning, nogal veel deuren, gangen en lichtknopjes.

Zo is er een gangetje dat, hoewel het maar kort is, vanuit onze woonkeuken leidt naar – eerste rechts – onze tweede douche (de eerste bevindt zich in de badkamer op de bovenverdieping) en dan naar – tweede rechts – ons ‘waskot’, waarin zich onder andere de wasmachine en de recycleerkast bevinden, en ook (’s nachts en een deel van de namiddag) onze kater Leo, en tenslotte naar – recht vooruit – onze eerste wc (boven, in de badkamer is er nog een). Het is er dus één en al deuren.

Het gangetje was aanvankelijk nogal donker. En het was ook eigenlijk te veel gedoe om er telkens het licht aan en uit te doen, terwijl we er met een paar passen doorheen zijn. Dus bedacht ik ooit dat het een goed idee zou zijn om er een muurlamp met bewegingsmelder te installeren, zodat het licht vanzelf aan en weer uit gaat als het beweging detecteert. Daar hebben we al veel gemak van gehad.

De sensor staat niet al te strak afgesteld, zodat …

Read More »BG 321 – Doe es aan

BG 225 – Applaus voor jezelf

Er valt me de laatste tijd iets bijzonders op als ik kijk naar bijvoorbeeld een kwis op tv.
Zodra iemand een ronde van de kwis, of heel de kwis, gewonnen heeft, en de andere aanwezigen voor haar of hem klappen, klapt de persoon in kwestie gewoon mee.
Blijkbaar werkt dat klappen aanstekelijk en doet de winnaar automatisch mee, in plaats van met een dankbaar knikje of glimlach de lof in ontvangst te nemen.
Waarom toch dat applaudisseren voor jezelf?
Hebben ze er dan geen idee van dat het applaus voor hén bedoeld is, en volgen ze gewoon gedachteloos de rest, als een kuddedier?
Of kiezen ze er bewust voor om voor zichzelf te klappen?
Ben ik de enige die dat een beetje vreemd vindt?