kopiëren

Wij mensen zijn druk bezig met het ontwikkelen en ondertussen ook al op grote schaal gebruiken van Kunstmatige Intelligentie (KI).
Dat is soms handig, maar toch ook een probleem. We begrijpen namelijk nog lang niet hoe onze eigen intelligentie en ons eigen bewustzijn precies werken, maar we bouwen wel aan vormen van kunstmatige intelligentie die niet alleen even goed als onze eigen intelligentie moeten gaan werken, maar zelfs beter!
Dat lijkt me vooralsnog gedoemd te mislukken.

Natuurlijk, KI kan heel nuttig zijn! Voorlopig zeker voor eenvoudige repeterende handelingen, berekeningen, ontwerpen en beslissingen. En nu de markt overspoeld wordt met KI-systemen, zullen de ontwikkelaars verder moeten innoveren.
De huidige KI-systemen zijn vrijwel allemaal gebaseerd op zogenaamde ‘large language models’ (LLM’s). Dat betekent dat de ontwikkelaars gigantische hoeveelheden tekst en andere data kopiëren, vaak op illegale wijze (een dringend ethisch en juridisch probleem!), en die ‘voeden aan’ hun software.
Daarmee hebben ze software ontwikkeld die ons niet alleen letterlijk kan napraten, maar ook kan voorspellen wat we gaan zeggen nog voordat we het gezegd hebben! Soms doet die dat op een verbluffend overtuigende wijze, maar vaker werkt die nogal klungelig. Dat komt niet alleen doordat KI zelf nog niet optimaal functioneert, maar ook door de vaak dubieuze data waarmee ze gevoed wordt.
Pas in de laatste jaren hebben de ontwikkelaars ontdekt dat enkel het voeden van enorme hoeveelheden data aan AI niet afdoende is – iets dat toch voor de hand lijkt te liggen, maar …