BG 239 – Droomregels
Ik lees heel veel boeken per jaar. Overdag als ik zit of lig te rusten op de bank, en ’s nachts in bed voordat ik slapen ga. Nu ben ik vaak zo moe dat ik tijdens het lezen telkens per ongeluk in slaap val. En dan gebeurt er iets vreemds: mijn gedachten gaan naadloos door met het verhaal dat ik aan het lezen was, maar dit vervolg wordt ter plekke door mijn onderbewustzijn gecreëerd. Als ik weer wakker schrik, bevind ik me tegelijk in twee verschillende verhaallijnen, en moet ik op zoek naar de laatste regels in het boek die ik daadwerkelijk gelezen heb, zodat ik het verhaal van het boek weer op kan pikken. Dit gebeurt soms wel vijf keer binnen een half uur. Ik wou dat ik bij mijn volle bewustzijn kon putten uit die rijke verbeeldingskracht, die probleemloos aansluit op dat wat ik net las, maar ondertussen zijn eigen weg gaat. Helaas zijn die verzinsels een paar seconden nadat ik wakker word weer spoorloos verdwenen.