BG 287 – Zinvol
De verhaallijnen in de hoofdstukken van het boek, die zich voorheen ogenschijnlijk onsamenhangend door elkaar hadden gevlochten, kwamen langzaam maar zeker samen tot een alsmaar spannender aanloop richting ontknoping, die haar meerdere malen op het verkeerde been zette, haar af en toe bij de keel greep en een beroep deed op vrijwel al haar emoties, die haar een blik gunde in de diepten van de menselijke ziel en haar meer inzicht gaf in alles wat eraan vooraf was gegaan en de ontwikkelingen die daarop gevolgd waren, tot aan het laatste hoofdstuk, de laatste alinea en die indrukwekkende slotzin, die ze twee keer herlas, waarna ze met een diepe zucht het uitgelezen boek dichtsloeg, haar kussen nog eens opschudde, een slokje water nam uit het glas op haar nachtkastje, op haar wekker zag dat het de hoogste tijd was om te gaan slapen, haar leeslampje uitknipte en zich met een tevreden zucht op haar zij nestelde om vrijwel direct in slaap te vallen.